Na 41 jaar hard werken, waarvan de laatste 3 bij Zorgring, is het tijd voor het welverdiende prepensioen van Bas. Ter ere van deze mijlpaal zetten we Bas graag in het zonnetje. Samen blikken we terug op zijn tijd bij Zorgring, deelt hij belangrijke lessen en vertelt zijn wensen voor de regio.
Begonnen met een bijbaan in een huishoudwinkel bij hem in het winkelcentrum, daarna met een logistiek management achtergrond, zich ontwikkeld als programmeur, projectmanager, consultant, bedrijfsarchitect en uiteindelijk Enterprise Architect bij Zorgring geworden. “Ik wilde een opdracht waarin ik mijn kennis en ervaring als consultant en enterprise architect echt kon inzetten om iets op te bouwen dat verschil maakt. De opgave bij Zorgring om te werken aan een Regioarchitectuur paste daar voor mij heel goed bij.”
Terugblik met Bas
Samen met Bas blikken we terug op vooruitgangen en ontwikkelingen die hij heeft gezien. “Toen ik begon, was er nog geen uitgewerkt beeld van wat een regioarchitectuur in deze context moest zijn, dat moesten we met elkaar nog vormgeven. Wel was duidelijk dat het moest gaan over transmurale databeschikbaarheid. Inmiddels is dat uitgegroeid tot een door het bestuur vastgestelde architectuur governance en een regioarchitectuur met principes, een doelarchitectuur, gemeenschappelijke voorzieningen en standaarden, en een toetsingsmodel. Daarmee hebben we nu een stevige basis om richting en sturing te geven aan veranderinitiatieven in de regio.” Hij benadrukt hierbij ook de ontwikkeling om van losse puntoplossingen af te stappen en niet meer per use-case een oplossingen te bouwen. Nu bouwen we aan een herbruikbare regionale basis. “Dat zal de regio de komende jaren veel tijd, geld en inspanning besparen en de wendbaarheid van datadeling sterk vergroten.”
Ook blikken we terug op zijn verbazingen en verassingen: “Wat mij het meest heeft verrast, is hoe moeilijk het in de praktijk is om regionale samenwerking echt vanuit het perspectief van de patiënt of cliënt vorm te geven. Iedereen onderschrijft dat uitgangspunt, maar de werkelijkheid is dat organisaties en sectoren druk bezig zijn met hun eigen complexe opgaven. De kunst is om die eigen inhoud te overstijgen en het grotere geheel te blijven zien, en dat blijkt een stuk lastiger dan ik vooraf dacht.
Wat mij daarnaast heeft verbaasd, is het tempo waarin dit soort regionale ontwikkelingen verlopen. Vraagstukken die als urgent worden gezien, blijken in de praktijk door de veelheid aan tafels en bestuurlijke afstemming toch vaak stroperig te verlopen, soms over meerdere jaren.
Tot slot heeft ook de positie van enkele zeer machtige leveranciers van zorgtoepassingen mij verrast. Zij lijken hun eigen agenda regelmatig zwaarder te laten wegen, terwijl de sector daar nog onvoldoende een gezamenlijk antwoord op heeft.”
"Zelfs als Bas op vakantie is krijg je soms nog reactie: "Hi Rob, volgens mij is er op 1 december nog alle ruimte in de agenda. Plan maar wat in! Herzlichen Grüssen, Bas" Dat bericht kwam binnen 10 minuten nadat Rob de vraag had gesteld terwijl Bas op vakantie was."
Samenwerkingen
Wat hem bijstaat over Zorgring? “De drive om echt van betekenis te willen zijn voor de regio. Ondanks de complexe politieke krachtenvelden en de vele overlegtafels is er steeds weer de bereidheid om mee te denken, initiatief te nemen en dingen in beweging te krijgen.”
Daarnaast spreekt Bas ook met veel lof over de samenwerkingen: “Ik heb veel waardering voor het vertrouwen en de ruimte die ik van Rob Hoogervorst heb gekregen bij de invulling van mijn rol. Ook de leden van de Architecture Board hebben met hun betrokkenheid en bijdragen veel betekend. Verder waren de visie en sturing vanuit Florian Visser, mede in relatie tot ontwikkelingen als Twiin, CumuluZ, HealthRI en de EHDS, belangrijk voor de bredere positionering. En tenslotte waren ook het luisterend vermogen van de CxIO-tafel en het commitment van het bestuur, met de vaststelling van de regioarchitectuur, van grote waarde.”
Maar als Bas echt iemand in het zonnetje mag zetten gaan zijn gedachten direct naar Mark Wagenaar. “Samen vormen wij een sterk team. Beiden zijn wij architect, Mark met enorme zorginhoudelijke én regionale ervaring, ik met een brede ervaring in het opzetten van enterprise-architecturen en architectuurfuncties. Onze discussies, samen de grote puzzelstukken herkennen en een plek geven, en daar gezamenlijk richting en betekenis aan geven voor de regio, gaven mij veel energie.”
"Bas heeft ons, als onderdeel van het architecten team, enorm vooruit geholpen met de ontwikkeling en realisatie van onze huidige regio architectuur. Ook landelijk heeft hij aan de architectuur ontwikkeling bijgedragen voor RSO NL en Twiin. Een fijne collega met wie het prima samenwerken is, teamspeler, positief kritisch, geïnteresseerd, behulpzaam en betrouwbaar. Hij is in staat om complexe vragen en onderwerpen snel te doorgronden en in begrijpelijke woorden en plaatjes uit te leggen."
Lessen doorgeven
Aan de volgende generatie architecten wil Bas meegeven dat ze altijd moeten blijven werken aan samenhang: “In een regio ontstaan al snel veel initiatieven en oplossingen naast elkaar. De rol van de regioarchitect is om die initiatieven te verbinden en te zorgen dat ze uiteindelijk bijdragen aan een gedeelde en duurzame infrastructuur.”
Voor bestuurders heeft hij de boodschap dat er niet alleen geïnvesteerd moet worden in een regionale data-infrastructuur maar ook nadrukkelijk in de regionale datakwaliteit. “Met de opkomst van AI wordt de kwaliteit van data steeds bepalender voor de waarde van informatie; zonder betrouwbare data loop je het risico op verkeerde inzichten en daarmee op verkeerde beslissingen. Tegelijk is goede data ook een randvoorwaarde voor de verdere groei naar zorgnetwerken, omdat samenwerken over organisatiegrenzen heen alleen goed mogelijk is als partijen kunnen vertrouwen op eenduidige, consistente en bruikbare informatie.”
Toekomst wensen voor de regio
Op de vraag wat hij anders zou doen als hij nu opnieuw zou beginnen is het antwoord simpel: ‘Niet zoveel.” Bas hoopt dat de gekozen richting in de toekomst doorgezet blijft worden. “Ik hoop dat databeschikbaarheid veel vanzelfsprekender wordt. Dat zorgverleners eenvoudig kunnen beschikken over relevante en betrouwbare informatie, over de grenzen van organisaties heen. Maar ook dat de regio dan in staat is om data verantwoord secundair te gebruiken, bijvoorbeeld voor kwaliteitsverbetering, onderzoek en betere sturing van de zorg. Pas dan haal je echt de volle waarde uit databeschikbaarheid.” En wanneer het echt goed is gekomen in de regio? “Als organisaties in de regio niet meer primair vanuit hun eigen systeem of organisatie denken, maar vanuit het gezamenlijke belang van goede zorg voor de patiënt of cliënt. Als gegevens daar vanzelfsprekend in meebewegen, is de regio echt een stap verder.”
Voor bestuurders heeft hij de boodschap dat er niet alleen geïnvesteerd moet worden in een regionale data-infrastructuur maar ook nadrukkelijk in de regionale datakwaliteit. “Met de opkomst van AI wordt de kwaliteit van data steeds bepalender voor de waarde van informatie; zonder betrouwbare data loop je het risico op verkeerde inzichten en daarmee op verkeerde beslissingen. Tegelijk is goede data ook een randvoorwaarde voor de verdere groei naar zorgnetwerken, omdat samenwerken over organisatiegrenzen heen alleen goed mogelijk is als partijen kunnen vertrouwen op eenduidige, consistente en bruikbare informatie.”
"Bas heeft de regio echt vooruit geholpen als het gaat om visie rondom databeschikbaarheid in de regio. Niet alleen visie overigens, ook de handzame adviezen rondom de te nemen stappen en koers die we varen in de regio om de zorg vooruit te helpen. Het was fantastisch samenwerken met hem. Hoewel we hem zijn pensioen gunnen, vinden we het wel erg jammer dat hij niet iets langer wil blijven."
Tijd voor pensioen
Wat Bas het meeste gaat missen? “Het samen puzzelen aan een vraagstuk dat groter is dan één organisatie. Het zoeken naar samenhang, het verbinden van perspectieven en het gevoel dat je samen bouwt aan iets dat echt van waarde kan zijn voor de regio.” Hij kijkt dan ook het meeste plezier terug op zijn gesprekken met collega’s waarin ze complexe vraagstukken besproken. “De momenten waarop in discussies langzaam zichtbaar werd hoe de puzzelstukjes op hun plek vielen en er een gedeeld beeld ontstond van waar we als regio naartoe willen, vond ik echt bijzonder.”
Voor zijn pensioen kijkt Bas het meeste uit naar het vrij indelen van zijn tijd. “Ik vind het leuk dat ik straks met mijn vrouw Joke ook doordeweeks dingen kan ondernemen, dat we straks gewoon op een donderdag denken ‘Hé het zonnetje schijnt, kom we gaan er lekker op uit.’ We houden van wandelen en dan kan dat.” Daarnaast wandelen ze graag samen in de bergen. “We worden natuurlijk wel een jaartje ouder, dus dan wordt het allemaal wat minder makkelijk. Dus dan pakken we wat minder hoge bergen. Als we maar in de bergen zijn, dat is heerlijk.”
Daarnaast kijkt Bas erg uit naar meer tijd te kunnen besteden aan zijn grote hobby: zijn vliegsimulator. “Daar moet je echt veel tijd aan besteden om de vaardigheden onder de knie te krijgen en daar wil ik in ontwikkelen. Daar kan ik in mijn vrije tijd zo meteen veel meer tijd aan besteden, vooral in de communicatie met de luchtverkeersleiding want dat is een vak apart.”