Wie met Marco Jansen praat, merkt het al snel: technologie is voor hem geen doel op zich. Het gaat hem om wat het in de praktijk oplevert. Voor zorgprofessionals, voor cliënten en uiteindelijk voor de hele regio. Als directeur digitalisering en innovatie bij De Zorgcirkel beweegt hij zich precies op dat snijvlak van zorg en ICT. “Het mooie aan ICT in de zorg vind ik dat je snel ziet waarvoor het wordt ingezet.”
Marco begon zijn loopbaan ooit als verpleegkundige. Daarna studeerde hij gezondheidswetenschappen en rolde via medische informatica steeds verder de ICT-wereld in. “Ik ben geen diehard techneut,” zegt hij nuchter. “Maar ik vind het wel belangrijk dat technologie goed wordt gebruikt. Het moment dat ICT de zorg echt helpt, daar word ik blij van. Pas dan heeft het waarde.”
Die praktische blik verklaart ook zijn betrokkenheid bij de CxIO-tafel van Zorgring. Een regionaal overleg waarin CIO’s en andere ICT- en innovatieverantwoordelijken uit de hele zorgketen samenkomen: van ziekenhuizen en GGZ tot huisartsen, apothekers en VVT-organisaties.
Een van de belangrijkste thema’s bij de CxIO tafel is vanaf het begin al databeschikbaarheid. “Mijn hart gaat daar echt sneller van kloppen,” vertelt Marco. “Zorgprofessionals lopen er dagelijks tegenaan dat ze niet op het juiste moment de juiste informatie hebben. Dat staat goede zorg in de weg.”
Wat begon als een klein overleg, is inmiddels uitgegroeid tot een tafel met zo’n 25 deelnemers. En minstens zo belangrijk: met een enorme bak ervaring. “Van elk type organisatie zit er iemand. Dat maakt de gesprekken inhoudelijk sterk.”
Voor Marco zit de waarde van de CxIO‑tafel precies daarin. Het is geen praatclub, maar een plek waar kennis, ervaring en praktijk samenkomen. “We hebben met elkaar zoveel jaren ervaring in hoe ICT in de zorg werkt en soms juist niet werkt. Dat levert scherpe gesprekken op, maar ook oplossingen die je alleen niet voor elkaar krijgt.”
Die oplossingen dragen direct bij aan betere databeschikbaarheid, en daarmee aan betere zorg. “Als informatie op tijd beschikbaar is, kunnen zorgverleners betere keuzes maken. Dat lijkt misschien technisch, maar het effect is heel menselijk.”
Vooral het doorzetten naar de praktijk doet hem goed. “Je hebt iedereen aan tafel die er daadwerkelijk iets aan kan doen. Mensen met invloed binnen hun organisatie, die afspraken niet alleen maken, maar ook kunnen doorvoeren. Afspraken blijven niet hangen op papier”
Dat die samenwerking geen abstract verhaal is, blijkt uit heel concrete voorbeelden. Neem de communicatie-apps in de regio. “We hadden er ontzettend veel,” vertelt Marco. “Een app voor het ziekenhuis, een voor de huisarts, een voor de VVT, een voor interne communicatie… Specialisten werden er gek van. Dat is niet werkbaar”
In plaats van dat iedere organisatie dit probleem afzonderlijk probeerde op te lossen, werd het onderwerp op tafel gelegd bij de CxIO-tafel. “Dan kun je met elkaar afspreken: we kiezen er samen één en we gaan die ook samen implementeren.”
Dat vraagt wat, erkent Marco. “Het kost moeite om zo’n beslissing te nemen en ook om die te implementeren. Soms moet je iets loslaten wat je al had. Maar we voelen allemaal dat het nodig is. Want uiteindelijk wordt het werk van zorgverleners er gewoon beter en overzichtelijker van.”
Volgens Marco zie je daarin een duidelijke verschuiving. “Samenwerken wordt steeds meer de standaard. Niet eerst kijken hoe je het zelf oplost en daarna pas samen. Maar direct samen optrekken.” Hij geeft aan dit duidelijk te zien bij de Vergadering van Deelnemers. “Dat vind ik een hele mooie ontwikkeling. Alle organisaties die deelnemen bij Zorgring zijn daarbij en de vraag was de laatste paar keer niet meer in hoeverre we moeten samen werken. Dat besef is volledig doorgedrongen.”
Uiteindelijk blijft Marco’s motivatie geworteld in de zorgpraktijk. Zijn achtergrond als verpleegkundige zorgt ervoor dat hij altijd blijft kijken vanuit het perspectief van de professional op de werkvloer. “Als technologie daar niet helpt, dan hebben we iets verkeerd gedaan.”
De CxIO-tafel ziet hij dan ook niet als een technisch overleg, maar als een onmisbaar middel om de zorg in de regio toekomstbestendig te houden. “Databeschikbaarheid klinkt misschien abstract, maar het gaat over heel concrete dingen: minder fouten, minder frustratie, betere beslissingen.”
En misschien wel het belangrijkste: het besef dat je het niet alleen kunt. “Zonder deze samenwerking hadden we bepaalde stappen simpelweg niet kunnen zetten,” zegt Marco. “Juist omdat je elkaar scherp houdt en samen verantwoordelijkheid neemt.” Met die instelling blijft de CxIO-tafel zich ontwikkelen als plek waar kennis, ervaring en gezamenlijke ambitie samenkomen.
Voor de toekomst heeft Marco hoge verwachtingen voor de regionale data-infrastructuur van Zorgring. “Zorgring moet daar kapitein in zijn, om dat goed te beheren en door ontwikkelen.” Zijn wens voor de regio is dan ook dat we het over 5 jaar niet meer normaal is dat data niet goed beschikbaar is. “Daar wordt nu omheen gewerkt. Er wordt nagebeld of genoegen genomen met een vrij summiere overdracht, soms zelfs op papier.” Hij roept zijn zorgcollega’s dan ook op om hieraan te blijven werken. “Het is niet normaal dat een patiënt ergens komt en dat niemand informatie heeft of dat de data niet beschikbaar is.” Marco hoopt dat we de verschuiving maken waarbij we het niet meer hebben over databeschikbaarheid maar over integraal samenwerken binnen onze regio.
Marco benoemd dat dit ingewikkeld is en dat daar ook baalmomenten bij komen kijken. Bijvoorbeeld wanneer ontwikkelingen langer duurt dan gehoopt of wanneer het niet lukt om alle benodigde partijen mee te krijgen. Hij benadrukt hierdoor het belang om successen te vieren. “We moeten trots zijn op de successen die we hebben behaald. Ik wil Zorgring toewensen dit voor ogen houden en dat successen gewoon genoemd worden.”
