Tijdens het kennisontbijt deelde Miriam Wijker, praktijkmanager bij Bergerhoefhuisartsen, haar ervaringen met digitale gegevensuitwisseling in de dagelijkse praktijk van de huisartsenzorg. Het gebrek aan goede databeschikbaarheid kost zorgverleners veel tijd en kan directe gevolgen hebben voor de zorg aan patiënten. In dit video interview deelt zij waarom digitale gegevensuitwisseling zo belangrijk is en wat de consequenties zijn.
Bekijk de video van Miriam.
Veel tijd kwijt aan het zoeken naar informatie
In de praktijk merkt Miriam dagelijks hoe ingewikkeld het is om de juiste informatie op het juiste moment beschikbaar te krijgen. “Sommige patiënten kunnen heel goed zelf vertellen wat er aan de hand is of waar we de informatie vandaan kunnen halen. Maar er zijn ook een heleboel patiënten die dat niet kunnen.”
Juist dan is goede digitale gegevensuitwisseling essentieel. Toch blijkt dat in de praktijk vaak lastig. “Het kost assistenten ontzettend veel tijd om na te bellen en de juiste informatie te verkrijgen,” vertelt Miriam. “En dan moet je ook nog de juiste zorgverlener aan de lijn krijgen. Soms mag informatie niet gedeeld worden, is er geen toestemming of zijn er simpelweg niet genoeg medewerkers beschikbaar.” Volgens haar zorgt dit voor onnodige vertragingen en frustratie in de zorgverlening.
Directe gevolgen voor patiëntenzorg
De impact van gebrekkige gegevensuitwisseling gaat verder dan alleen extra werkdruk. Het kan ook gevolgen hebben voor de veiligheid en kwaliteit van zorg. “De consequentie is dat je bepaalde zorg niet kunt verlenen,” legt Miriam uit. “Soms weten we bijvoorbeeld de indicatie van medicatie niet, waardoor je niet weet hoe je het moet instellen. Of er wordt verkeerde medicatie herhaald omdat we niet wisten dat een specialist iets had aangepast.”
Daarmee raakt zij een belangrijk punt: zorgverleners zijn afhankelijk van actuele en volledige informatie om goede beslissingen te kunnen nemen.
Samenwerken vanuit één systeem
Volgens Miriam ligt een belangrijk deel van de oplossing in meer uniformiteit tussen systemen. “We werken nu alleen al met elf huisartsensystemen,” vertelt zij. “En dan heb je nog niet eens alle andere zorgverleners meegerekend.”
Haar wens is duidelijk: “Het zou zo mooi zijn als je veel meer met één systeem gaat werken. Dat je binnen dat systeem ook echt kunt samenwerken en informatie met elkaar kunt delen.”
Het zou dat niet alleen tijd besparen, maar ook de samenwerking tussen zorgverleners verbeteren en de kans op fouten verkleinen.